GŁOŚNE CZYTANIE BAJEK PRZEDSZKOLAKOM

 SALONIKOWE WIEŚCI

 

I SNUJE SIĘ BAJECZKA…

 

OBCHODY ROKU RZEKI WISŁY

W PRZEDSZKOLU  nr 7 W RUDZIE ŚLĄSKIEJ

 

 

 

 

 

 

 

 

14 września 2017 r. dzieci z Przedszkola nr 7 w Rudzie Śląskiej
odwiedziła
pani bibliotekarka. Spotkanie było wyjątkowe,
ponieważ w ramach Obchodów Roku Rzeki Wisły
przedszkolacy poznali legendę o narodzinach tej najdłuższej rzeki w Polsce.

Legendę o najpiękniejszej rzece
można przeczytać w książce pt. KLECHDY DOMOWE

Według legendy, dawno, dawno temu na Baraniej Górze mieszkał jej władca. Beskid, syn Karpata z żoną Boraną. Mieli oni syna Lana oraz dwie córki: Białą (Białkę) i Czarnuszkę (Czarnochę). Dziewczęta różniły się urodą i temperamentem. Żyjąc pod opieką rodziców, opiekowały się zwierzętami i pilnowały dwóch źródeł, w których leśne stworzenia gasiły pragnienie. Pewnego dnia postanowiły obie ruszyć w świat. Na nic były prośby rodziców. Dziewczęta początkowo wędrowały osobno, wkrótce jednak spotkały się i ruszyły razem; w ślad za nimi podążały wody obu źródeł. Trzymając się za ręce przemierzały ziemie: śląską, krakowską, sandomierską, mazowiecką i mazurską, by dotrzeć do Bałtyku.Według inne wersji legendy, dziewczęta miał zatrzymać rycerz Czantor, zachęcając je do pozostania. Ziemia jednak nakazała mu puścić córki Beskida dalej. Rycerz poradził im, by wypuściły falę na zwiady, która miała powrócić i przynieść wieści, co widziała. Fala wyszła więc z gór i popłynęła ku Bałtykowi, by zaginąć w jego toni. Siostry, nie mogąc się doczekać jej powrotu, słały za nią kolejne fale, które jednak również ginęły w morzu.

Tak miała powstać Wisła – rzeka, która “wyszła” z gór. Trasami, którymi z Baraniej Góry schodziły obie dziewczyny, dziś mają płynąć potoki: trasą Czarnuszki – Czarna Wisełka, zaś trasą Białej – Biała Wisełka.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Legenda_o_narodzinach_rzeki_Wis%C5%82y

Dzieci z zaciekawieniem wysłuchały legendy o Wiśle.
Udzieliły odpowiedzi na wszystkie pytania. Celem takiego czytelniczego spotkania
jest rozwijanie poczucia tożsamości narodowej i budzenie miłości do ojczyzny.
Dzieci uczą się szacunku do historii i tradycji swojego kraju.

Pozdrawiam serdecznie
Ewa Wesołek

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.