Archive for the Category » KL “Barwy” «

Z DIALOGU DO BARW. 02.12.2016 R. SPOTKANIE DKK – KL – BARWY

 

SALONIKOWE WIEŚCI

 

ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE

LITERACKI LISTOPAD. SPOTKANIE AUTORSKIE.

 

SALONIKOWE WIEŚCI

 

 

Literacki listopad rozpoczynamy wierszem.

HIERARCHIE

Smukłe kłosy
zgrabnej pszenicy
wysokim słonecznikom
o twarzach opuchniętych
od słońca się kłaniają
po drugiej stronie
wiejskiej drogi
pilnowanej u wylotu
przez młode topole
spoglądające z góry
na smutno przycięte
ramiona wierzb

                                                                                                   Lucy A. Smykowska
W Dyskusyjnym Klubie Książki – Klubie Literackim – BARWY
będziemy gościć poetkę

LUCYNĘ SMYKOWSKĄ-KARAŚ

Lucyna Smykowska-Karaś – kulturoznawca, doktor nauk humanistycznych, nauczycielka, animatorka kultury. Zajmuje się problematyką społeczną i kulturalną Górnego Śląska, a przede wszystkim obyczajowością i tożsamością Górnoślązaków. Twórczyni i gospodyni Kawiarenki Kulturalno- Literackiej (od 2007), w ramach której organizuje cykliczne spotkania popularnonaukowe i literackie w Bibliotece Śląskiej, jej gośćmi są uznane autorytety, naukowcy, ludzie świata kultury; ponadto: poetka, eseistka, recenzentka oraz fotografka z zamiłowania i projektantka biżuterii artystycznej z pasji tworzenia.

Prywatnie – żona, mama i babcia.

Dotychczas jej wiersze ukazały się w tomiku: „Od siebie do siebie” (wyd. Miniatura w Krakowie) w antologiach: “Czas Kobiety” Antologia Poezji Kobiet, “ŁÓDŹ  tkanina z wadami”, w almanachach poetyckich, oraz w Internecie, na stronie Kawiarenki Kulturalno-Literackiej na Facebooku.

więcej informacji o autorce

http://absolwent.us.edu.pl/lucyna-smykowska-karas-absolwentka-z-pasja-lutego-2016-roku

SERDECZNIE ZAPRASZAM

NA SPOTKANIE AUTORSKIE

ORAZ

PROMOCJĘ TOMIKU POEZJI

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

CZEKA NA GOŚCI

04 LISTOPADA 2016 R.

GODZ. 17.00

Filia nr 16 MBP
ul. Wolności 20
41-700 Ruda Śląska
tel. 32 24 81 328

WRZESIEŃ. W BARWACH “NIC SIĘ NIE STAŁO”. ZAWSZE NIECH BĘDZIE WIERSZ.

 

SALONIKOWE WIEŚCI

A W BARWACH JUŻ WRZESI

03 września 2016 r.

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI

KLUB LITERACKI

BARWY

ZAPRASZA

Znudzeni wolnymi wakacyjnymi dniami BARWOWICZE postanowili odwiedzić
SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16 i jak co miesiąc uczestniczyć w poetyckim spotkaniu.

wiersze

wiersze

wiersze

i zaduma.

Ewelina W tekście “Bezdech”
Narodziny niewinnego szeptu
Brutalnie przerwanego
Z hukiem zburzonych murów opamiętania
Desperacko nawołując zapracowany ratunek …

Jola pisze:
Przypadek
ulotne spotkanie
czerwcowe świetliki
Oświetlały drogę ….

Jacek w wierszu powiedzał:

beletrystyka kilometry strach
że można sporo nie przeżyć
ty kolana na wschód
moje wciąż bolą
dwie drogi obok siebie ….

Kazimierz skomentował “Wakacje 2016”

W wakacyjnej radości powiem
ten wiatr
wzywa w świat
Śpiew skowronków i dzwon z
kościoła
do wędrówki woła ….

Danka dzieli się kolejną myślą:

Podpisując codzienny upływ
pęczniejących godzin
wchodzisz w nieznane
pięć minut ….

Chwile zastanowienia, głosowanie, a następnie warsztaty, na których od a do z omawiamy poszczególne teksty.


Czas na wręczenie dyplomów zwycięzcom.
Wrześniowym laureatom Turnieju Jednego Wiersza dyplomy wręczał prezes Jurek
Laury zdobyli Danka i Jacek.

Jeszcze dyskusja o książce wzbogaciła literacki wieczór.
“Nic się nie stało”

Andrzej Łapicki to jeden z naszych najpopularniejszych artystów ostatniego sześćdziesięciolecia. Pisane od lat felietony i najnowsze rozmowy z żoną Kamilą układają się w barwną, a pełną anegdot opowieść z życia osobistego, pracy w teatrze, filmie i telewizji. Łapicki wspomina dzieciństwo, wojenną młodość, czasy PRL, opowiada o modzie i sporcie, polityce i kobietach, o dawnej Warszawie i… paparazzich, którzy od zeszłorocznego ślubu z Kamilą nie dają obojgu spokoju. Wspaniała lekcja radości życia.

 

źródło opisu: Świat Książki, 2010

źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/76291/nic-sie-nie-stalo

Pozdrawiam

 

CZERWIEC. POEZJA BARWOWICZÓW I PROZA P. COELHO

 

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI

KLUB LITERACKI

BARWY

SALONIKOWE WIEŚCI

03 czerwca 2016 r.

Tuż przed rozpoczęciem wakacji.

Jakoś babsko zrobiło się w barwach. Jest Beata, Basia, Ewelina i Danka.
Reszta pewnie się spóźni.

Beata w swoim wierszu pt. “Przystań” napisała, że
jest piękno
względne
zależne od trendów
gustu czy przyzwyczajeń …..

Ewelina w wierszu pt. “Szum” wyjaśnia:

Idąc coraz ciaśniejszym korytarzem
Z barku popycha szum
Przysypiający bladym światłem
Bezwstydnie znający smak uciech ….

Basia podzieliła się pierwszym wiosennym spacerem w wierszu pt.
Pierwszy wiosenny spacer

obudziłam tęsknotę
drzemała tak po prostu
na samym końcu ….

Danka w wierszu bez tytułu, do którego dodała motto napisała:

unosisz powieki na znak
podajesz dłoń i biegniesz dalej
sukienka nie zdradza wieku
a czerwień ust wzmaga pragnienie ….

Wiersz Beaty zdobył najwięcej głosów i został ogłoszony
wierszem miesiąca.

Gratulujemy Beacie i życzymy dalszych sukcesów.

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI to także dyskusja. Tym razem Paulo Coelho “Walkirie”

http://salartf16.dobreportfolio.pl/wp-content/uploads/2016/06/C.jpg

Jedna z najbardziej osobistych książek Paula Coelho.
Kiedy myślisz o Walkiriach, pomyśl o odwadze. Jak wiele potrzeba odwagi, by zajrzeć w głąb siebie? Jak mocno trzeba uwierzyć, by rozum i serce mogły się pojednać? Jak odróżnić prawdziwą miłość od zauroczenia? W poszukiwaniu swojego anioła Paulo wyrusza z żoną w podróż po pustyni Mojave. Droga okazuje się wyboista i usiana kolejnymi, coraz trudniejszymi pytaniami. Opowieść o potrzebie zaakceptowania własnych słabości, pojednania się z przeszłością, o poznawaniu swoich zalet i umiejętności przyjmowania szczęścia bez poczucia winy. Opowieść o przemianie, którą każdy z nas musi przejść, żeby zrobić krok do przodu.

Źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/73105/walkirie

http://salartf16.dobreportfolio.pl/

Pozdrawiam i zachęcam do czytania.

A W BARWACH – MAJ i “CWANIARY”


SALONIKOWE WIEŚCI

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI

KLUB LITERACKI – BARWY

Jak co miesiąc w każdy pierwszy piątek, kiedy zbliża się godzina osiemnasta z metaforycznym nastawieniem  gromadzą się w saloniku BARWOWICZE.

Poezja – rzecz święta,

dlatego świętujemy i celebrujemy słowa, które wybraliśmy na majową dyskusję o poezji.

A wierzcie mi było o czym rozmawiać.
Rozpoczęliśmy od Turnieju Jednego Wiersza.
Później Warsztaty literackie.
Warsztaty to najważniejsza część spotkania. Dyskusja i rozważania na temat każdego przeczytanego utworu.
Wrażliwość przeplata się z umiejętnością przekazu. To trudne.
Ale jakże inspirujące.

 

 

 

Nie tylko wiersze są powodem spotkań.  Poezję  Przeplatamy prozą. Tym razem wkradły się do nas “Cwaniary”.

Całkiem współczesna powieść łotrzykowska autorki brawurowej „Dzidzi” i „Kieszonkowego atlasu kobiet”.
Cztery kobiety z warszawskiego Mokotowa postanawiają wymierzać sprawiedliwość na własną rękę. Właściwie na cztery pary rąk, żadna z nich bowiem nie boi się bezpośredniej walki. Działają pod osłoną nocy, która sprzyja vendetcie. Brutalni mężowie i chciwi deweloperzy muszą się mieć na baczności! Opowieść o nocnej Warszawie, śmierci i idealnie skrojonej zemście. Ta śmieszno-smutna historia jest zarazem głosem w dyskusji o kobietach i polskości. Książka z ilustracjami Marty Zabłockiej.

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2012

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/cwaniary-sylwia-chutnik,p90089855.html
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/154061/cwaniary

 

 

 

Warto sięgnąć po tę książkę. Polecają ją zarówno członkowie DKK – DIALOG jak i BARWOPWICZE.

Długo toczyła się majowa dyskusja o literaturze. Naszym głównym posiłkiem było słowo, które z czarną kawą smakowało wyśmienicie.
Pozdrawiam i zachęcam do czytania.
Moderatorka DKK

DKK – KL – BARWY

 

LATO W BARWACH

Andrzej Łapicki to jeden z naszych najpopularniejszych artystów ostatniego sześćdziesięciolecia. Pisane od lat felietony i najnowsze rozmowy z żoną Kamilą układają się w barwną, a pełną anegdot opowieść z życia osobistego, pracy w teatrze, filmie i telewizji. Łapicki wspomina dzieciństwo, wojenną młodość, czasy PRL, opowiada o modzie i sporcie, polityce i kobietach, o dawnej Warszawie i… paparazzich, którzy od zeszłorocznego ślubu z Kamilą nie dają obojgu spokoju. Wspaniała lekcja radości życia.

 

źródło opisu: Świat Książki, 2010

źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/76291/nic-sie-nie-stalo

 

POETYCKI CZERWIEC. DKK – KL – BARWY.

 

SALONIKOWE WIEŚCI

Jedna z najbardziej osobistych książek Paula Coelho.
Kiedy myślisz o Walkiriach, pomyśl o odwadze. Jak wiele potrzeba odwagi, by zajrzeć w głąb siebie? Jak mocno trzeba uwierzyć, by rozum i serce mogły się pojednać? Jak odróżnić prawdziwą miłość od zauroczenia? W poszukiwaniu swojego anioła Paulo wyrusza z żoną w podróż po pustyni Mojave. Droga okazuje się wyboista i usiana kolejnymi, coraz trudniejszymi pytaniami. Opowieść o potrzebie zaakceptowania własnych słabości, pojednania się z przeszłością, o poznawaniu swoich zalet i umiejętności przyjmowania szczęścia bez poczucia winy. Opowieść o przemianie, którą każdy z nas musi przejść, żeby zrobić krok do przodu.

Źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/73105/walkirie

http://salartf16.dobreportfolio.pl/

Majowy piątek. W BARWACH “Cwaniary” i poezja.

 

SALONIKOWE WIEŚCI

Majowy piątek.

W BARWACH

“Cwaniary” i poezja.

W Barwach jak zawsze – poezja beż żartów


SALONIKOWE WIEŚCI

01 KWIETNIA
Z POEZJĄ NIE MA ŻARTÓW

DLATEGO W BARWACH ZAWSZE NA POWAŻNIE
NO MOŻE PRAWIE ZAWSZE.

POECI TO LUDZIE Z KRWI I KOŚCI. RAZ SMUTNI, RAZ WESELI.
PO ZIEMI STĄPAJĄ. W NIEBO POPATRZĄ .
COŚ TAM SKROBNĄ. COŚ PRZECZYTAJĄ.
ALE CO NAJWAŻNIEJSZE RAZ W MIESIĄCU
SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16 – ODWIEDZAJĄ

TAK BYŁO I TYM RAZEM

 

Spotkali się, aby pogawędzić o literaturze, przeczytać swoje wiersze, podyskutować na temat poetyckiego warsztatu.

 

 

 

 

 

Przyszli, usiedli i czytali jedna po drugiej, jeden po drugim – poetki i poeci BARW.
Snuła się kwietniowa poezja. Metafora za metaforą. Słowo po słowie. Wers po wersie.
Takie głośne czytanie zapisanych myśli.
Następnie wybór wiersza miesiąca kwietnia.  Okazało się, że najwięcej punktów zdobył wiersz Jacka.
Gratulacje, dyplom i książka. Stały, ale nie nudny punkt programu.
Wystarczy zobaczyć tę radość na twarzy Jacka – zwycięzcy, i Jurka – prezesa, który Jackowi wręczał nagrodę.


Ale tę radość należy nieco utemperować. Czas na warsztaty, to znaczy czas na poetycką zbiorową robotę.

 

Każdy wiersz przegadany od A do Z.
Analiza treści i warsztatu.
Indywidualne sądy, oceny, przemyślenia.
Można tak polemizować bez końca. Barwowicze mają ten rodzaj dyskusji opanowany niemal do perfekcji.
Lata praktyki.
Jednakże ważnym jest fakt, że chociaż formuła spotkań nie zmieniła się od lat, to i tak każdy pierwszy piątek w BARWACH różni się wszystkim.
Inne są teksty, nastroje, inne konkluzje i dygresje.
Przez 30 z hakiem lat – nikt jeszcze w BARWACH nie ziewał i nikomu nie chciało się spać.

 A teraz dla zmiany nastroju przechodzimy od poezji do kryminału.

01 kwietnia zobowiązuje.
Metafora przechodzi w kolejną zagadkę do rozwiązania.
Tym razem nic nas nie obchodzi podmiot liryczny i odwieczne szkolne pytanie – co poeta miał na myśli?

01 kwietnia – tłem dla  tego dnia jest zagadka kryminalna.

Kolejna książka z niezwykle popularnej serii kryminałów z inspektorem policji z Edynburga, Johnem Rebusem. Zgorzkniały szkocki policjant jest już na emeryturze, ale jako cywil wciąż pracuje w Wydziale Spraw Otwartych i Niewyjaśnionych. Tym razem będzie musiał rozwiązać zagadkę zaginięć młodych kobiet przy drodze A9 – na trop naprowadzi go zdjęcie szkockiego krajobrazu, rozsyłane przez wszystkie ofiary porwań.

źródło opisu: www.wydawnictwoalbatros.com

źródło okładki: www.wydawnictwoalbatros.com

Źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/219887/stojac-w-cudzym-grobie

Moi drodzy  na koniec można rzec, że BARWACH “Stojąc w cudzym grobie” rozwikłaliśmy to, co wydawało się niewyjaśnione.
Z niecierpliwością czekamy już na maj. Może przestaniemy poetycko smucić, coś tam zawróci nam w głowie i  bez łez napiszemy kolejny wiersz.

Do majowego piątki

Pozdrawiam, moderatorka Danka