Archive for the Category » CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM «

I SNUJE SIĘ BAJECZKA…

 

SALONIKOWE WIEŚCI

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KSIĄŻKOWEGO MISIA

14 Października to dzień urodzin książkowego Misia.
W całej Polsce to święto cieszy się dużą popularnością, gdyż dzieci uwielbiają misie.

W książkowych opowiadaniach misie to postacie pełne czułości, ciepła, i dobrego humoru.
Misie towarzyszom dzieciom w chwilach smutku i radości.
Ocierają łzy, pomagają zasypiać oraz znają wszystkie dziecięce tajemnice.

„Książkowe misie, przyjazne dzieciom,
Dziś mają święto – o tym wszyscy wiedzą.
Na kartkach książek je poznajemy,
I za ich przyjaźń im dziękujemy”

                                                                       G. Świerszczyńska

12 października 2016 r. razem z pluszowymi misiami
odwiedziłam dzieci z Przedszkola nr 40 w Rudzie Śląskiej.


Dzieci opowiadały o swoich książkowych misiowych bohaterach.
Jest ich wielu, ale najbardziej lubianym okazał się Kubuś Puchatek.


Do wysłuchania bajki oraz wspólnej zabawy zaprosiła dzieci bibliotekarka Ewa.
Książka pt. Przygody Pluszowych Misiów, przeniosła dzieci do lasu i na łąkę.
Tytułowe pluszowe misie opowiedziały przedszkolakom o swoich przygodach.

Misiowe święto, więc czas na  piosenkę dla naszych miłych jubilatów.
Zaczynamy wesoły, wspólny śpiew i taniec.


Każdy wie, że misie lubią małe co nieco…

Nie był to tort…
Lecz słodkie, kolorowe cukierki, które jeszcze bardziej rozweseliły buzie przedszkolaków.


Odwiedziny w przedszkolu dobiegły już końca.

Za wspólną zabawę i miłe towarzystwo serdecznie dziękuję.

 

Ewa Wesołek

I SNUJE SIĘ BAJECZKA.

02 KWIETNIA

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KSIĄŻKI DLA DZIECI


SALONIKOWE WIEŚCI

O5 KWIETNIA 2016 R.

GŁOŚNE CZYTANIE BAJEK PRZEDSZKOLAKOM

Tym razem pani Ewa przedstawiła dzieciom sylwetkę  H. Ch.  ANDERSENA oraz
naszym milusińskim przeczytała przepiękne baśnie tego wspaniałego pisarza.

Hans Christian Andersen i (ur. 2 kwietnia 1805 w Odense, zm. 4 sierpnia 1875 w Rolighed koło Kopenhagi) – duński pisarz i poeta, najbardziej znany ze swej twórczości baśniopisarskiej.

źródło: https://www.google.pl/search?q=andersen&tbm=isch&imgil=6Yz4H0wEMpVuAM%253A%253BmzA8wd9GRew8WM%253Bhttp%25253A

Andersen urodził się w najbiedniejszej dzielnicy Odense jako syn szewca Hansa Andersena i niepiśmiennej praczki Anne Marie z domu Andersdatter

W krainę baśni pierwsza wprowadziła go babcia. Andersen bywał z nią w przytułku dla chorych, gdzie zajmowała się ogrodem. Kilka motywów z opowieści babci zostało później wykorzystanych przez Andersena w jego utworach. Po śmierci ojca i powtórnym małżeństwie matki (z Nielsem Gunersenem) Andersen wyjechał we wrześniu 1819 do Kopenhagi z zamiarem zostania aktorem. W latach 1820–1821 uczęszczał do szkoły baletowej w Kopenhadze. Próbował także gry w teatrze, ale nie przyjęto go. Karierę rozpoczął jako śpiewak z wysokim sopranem, ale utracił go po mutacji głosu.

Za wszelką cenę starał się być jak najbliżej teatru, w którym zadebiutował jako autor w 1829 sztuką Kjærlighed paa Nicolaj Taarn (Miłość na Wieży Mikołaja). Od tego czasu pisał sporo sztuk teatralnych, które nie zawsze cieszyły się powodzeniem. Ze względu na brak wykształcenia jego sztuki pełne były błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i stylistycznych. Krytycy od początku je odrzucali.

Dom Andersena w Odense

Dzięki wytrwałości dostał w 1822 stypendium królewskie, które umożliwiło mu dalszą naukę w szkole, a później studia. Pomógł mu Jonas Collins, który od początku wierzył w talent chłopca. Pewniejsza sytuacja materialna pozwoliła na kontynuowanie pracy twórczej i rozwijanie zainteresowań. Zwiedził niemal całą Europę.

Miał wielu wybitnych i sławnych znajomych, należeli do nich: Bertel Thorvaldsen, Adam Oehlenschlager, Johanne Luise Heiberg, Jenny Lind, Bjørnstjerne Bjørnson, Charles Dickens, Søren Kierkegaard czy bracia Grimm.

W 1851 w wyrazie uznania dla wiedzy i zasług Andersena przyznano mu tytuł profesora, a w 1874 tytuł radcy.

Zmarł 4 sierpnia 1875 roku na terenie posiadłości wiejskiej Rolighed koło Kopenhagi (obecnie na terenie Østerbro – północnej dzielnicy stolicy Danii).

źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hans_Christian_Andersen

Twórczość Andersena przypada na okres rozkwitu romantyzmu duńskiego i mieści się w tendencji zwanej realizmem poetyckim. Pierwsze utwory to opisy podróży, wiersze i humoreski. Sukcesem literackim była pierwsza powieść Improwizator (1835), w której zawarł elementy autobiograficzne. Andersena napisał jeszcze kilka powieści, m.in. Tylko grajek (1837) i Piotr Szczęściarz ( 1870), ponadto jest autorem kilku tomików wierszy oraz ponad trzydziestu sztuk teatralnych, które nie cieszyły się jednak powodzeniem. Światową sławę przyniosły mu baśnie i opowiadania dla dzieci (pierwszy zbiór ukazał się w 1835). Napisał ok. 150 baśni; niektóre są utworami oryginalnymi, inne powstały z inspiracji obcą literaturą, m.in. Księgą tysiąca i jednej nocy, wiele jest opartych na motywach ludowych. Do najbardziej znanych należą: Brzydkie kaczątko, Świniopas, Księżniczka na ziarnku grochu, Królowa śniegu, Słowik, Dziewczynka z zapałkami, Nowe szaty cesarza, Calineczka, Stokrotka. Baśnie Andersena zawierają głęboki sens humanistyczny i mają uniwersalną, ponadczasową wartość: przez zaczarowany świat kwiatów i zwierząt, wróżek, dobrych i złych duchów ukazują ludzkie charaktery i problemy. Zostały przetłumaczone na 80 języków. W Polsce wydawane wielokrotnie; pierwsze pol. wyd. zbiorowe Powiastki moralno-fantastyczne… (1859), najpełniejsze: Zbiorowe wydanie baśni Andersena (t. 1-6 1931); po II wojnie światowej Baśnie (t. 1-3 1956). Andersen napisał także sfabularyzowaną autobiografię Mit Livs Eventyr (1855, Baśń mojego życia).

źródło: http://basnie.republika.pl/andersen.htm

DROGIE DZIECI

CZYTAJCIE BAŚNIE HANSA CH. ANDERSENA

SALONIKOWE WIEŚCI. BAŚNIE ANDERSENA. Lekcja biblioteczna

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

LEKCJA BIBLIOTECZNA

PRZYGODA  Z ANDERSENEM

Do naszej biblioteki  z Przedszkola nr 40 przyszły dzieci,
aby wysłuchać kolejnych literackich opowieści.

Tym razem za pomocą magicznych słów zwrócił się do dzieci

Hans Christian ANDERSEN

 Baśnie Andersena dzieci poznały już na zajęciach w przedszkolu,
ale postanowiły jeszcze wzbogacić swoje przeżycia

i wspólnie z bibliotekarkami przenieść się w ten fantastyczny baśniowy świat.


W wielkim skupieniu i z zamkniętymi oczami przechadzaliśmy się po pałacach, lasach, bezdrożach.


Zaprzyjaźnieni z bohaterami potrafimy w swojej wyobraźni przenosić się w odległe krainy,
które za siedmioma górami, za siedmioma lasami pełne są niesamowitych przygód.

I tak dzisiejszego ranka 11 kwietnia 2014 roku wspólnie z Andersenem przemierzaliśmy morza i lądy.

W pewnym mieście dzieci spotkały “Dziewczynkę z zapałkami”,
poznały też “Małą syrenkę” i zastanawiały się nad “Nowymi szatami cesarza”.
A Gerda i Kay opowiedziały o “Królowej Śniegu”.

Niezwykłe klimaty panowały w krainach baśni.

Na zajęciach najwięcej czasu poświęciliśmy “Dziewczynce z zapałkami”

Smutna to opowieść. Ale pocieszające jest to, że dzieci, które spotkałyby na swoje drodze tę dziewczynkę,
chętnie służyłyby jej pomocą.

Pewien chłopczyk kupiłby pudełeczko zapałek, chociaż są mu do niczego potrzebne.
Pewna dziewczynka zabrałaby ją do swojego domu.
Wszystkie dzieci chciałyby pomóc biednej dziewczynce.
Podzieliłyby się obiadem, zabawkami, i wszystkim tym – co tylko mają.

To niezwykle ważne, że baśnie Andersena nadal wzbudzają tyle pozytywnych emocji.

 Zimno było, śnieg padał, ściemniało się coraz bardziej, wieczór się zbliżał:
ostatni dzień roku skończy się niezadługo.

 Zima. Przez ulice zasypane śniegiem, w zmroku idzie dziewczynka, bosa, z gołą głową, i coś niesie w fartuszku.
Dlaczego bosa? To cała historja. Rano miała pantofle, stare i zniszczone, za duże na nią, stare pantofle matki, — ale je pogubiła. Dwa powozy nadjeżdżały właśnie z stron przeciwnych, a ona chciała prędko przebiedz przez ulicę; biegła co sił, słyszała straszny tętent kopyt, turkot kół tuż, tuż za nią — ach, uciekła przecież, ale boso. Jeden pantofel tak zginął, że go nie mogła znaleźć wśród ciemności, a drugi porwał jakiś chłopiec i ze śmiechem uciekł daleko.

Kto chciałby poznać tę smutną historię? Zapraszamy do biblioteki. Baśń czeka na swojego czytelnika.

Po długich rozmowach nadeszła pora, aby przejść do drugiej części spotkania.
Teraz do plastycznej zabawy zaprasza nas – nasz kolorowy RUDZIK

ROZPOCZYNAMY ZABAWĘ W KLUBIE PLASTYCZNYM – RUDZIK

Lekcję biblioteczną poprowadziła Danuta Dąbrowska-Obrodzka,
a zajęcia plastyczne przygotowała Ewa Wesołek

SALONIKOWE WIEŚCI. Lekcja biblioteczna.

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

Julian TUWIM

LEKCJA BIBLIOTECZNA

Wiersze Juliana Tuwima pretekstem do spotkań w bibliotece.

“Julian Tuwim to kolejny po Janie Brzechwie poeta, którego wiersze stanowią klasykę polskiej literatury dziecięcej.
Julian Tuwim to klasyczne wierszyki do poczytania i świetna zabawa dla najmłodszych czytelników.
Tuwima poezja dla dzieci jest napisana językiem dowcipnym, utwory przedstawiają jakiś fragment rzeczywistości,
wiele z wierszyków ma ukryty morał lub przesłanie”.

Jeszcze trochę zawstydzeni

Ruszają
powoli, jak żółw ociężale.

Do kolejnej stacji wszyscy dotarliśmy bez opóźnienia.

Na stacji BIBLIOTEKA – pojawił się słowik

Spóźniony słowik

Płacze pani Słowikowa w gniazdku na akacji,
Bo pan Słowik przed dziewiątą miał być na kolacji,
Tak się godzin wyznaczonych pilnie zawsze trzyma,
A już jest po jedenastej – i Słowika nie ma!

Wszystko stygnie: zupka z muszek na wieczornej rosie,
Sześć komarów nadziewanych w konwaliowym sosie,
Motyl z rożna, przyprawiony gęstym cieniem z lasku,
A na deser – tort z wietrzyka w księżycowym blasku.

Może mu się co zdarzyło? może go napadli?
Szare piórka oskubali, srebry głosik skradli?
To przez zazdrość! To skowronek z bandą skowroniątek!
Piórka – głupstwo, bo odrosną, ale głos – majątek!

Nagle zjawia się pan Słowik, poświstuje, skacze…
Gdzieś ty latał? Gdzieś ty fruwał? Przecież ja tu płaczę!
A pan Słowik słodko ćwierka: “Wybacz, moje złoto,
Ale wieczór taki piękny, ze szedłem piechotą!”

 

CZYTAJCIE WIERSZE JULIANA TUWIMA

SALONIKOWE WIEŚCI. Lekcja biblioteczna

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

   „Książka kluczem do dziecięcych serc”

 

LEKCJA BIBLIOTECZNA

BAJKA TERAPEUTYCZNA

jako: Magiczny świat wyobraźni,
który stanowi ważny przyczynek do rozwoju emocjonalnego dziecka.

Poznawanie bibliotecznego świata.

Zmierzenie się z katalogiem bibliotecznym.

Bajka terapeutyczna – krótkie opowiadanie z morałem tworzone dla dzieci w wieku od 3 do 9 lat. W opowiadaniach tych świat jest widziany z dziecięcej perspektywy. Ich głównym zadaniem jest przezwyciężanie i redukowanie lęku u dzieci. Cechą bajek terapeutycznych jest to, że bohater znajduje się w trudnej sytuacji i przeżywa stany lękowe. Wprowadzone do bajki postaci pomagają bohaterowi znaleźć sposoby przezwyciężenia trudnych chwil życia. Dziecko ma możliwość przebycia z bohaterem całej drogi wyjścia z lęku. Zazwyczaj bohaterami bajek terapeutycznych są małe zwierzątka, dzieci lub zabawki, z którymi czytelnik (słuchacz), może się identyfikować.

CZYTAJCIE DZIECIOM TAKIE BAJKI

W TAKICH BAJKACH JEST BEZPIECZNIE

SALONIKOWE WIEŚCI. ZAPROSZENIE

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

 

ZAPROSZENIE

 

MALOWANE   WIERSZEM

 

SERDECZNIE  ZAPRASZAMY
NASZYCH NAJMŁODSZYCH CZYTELNIKÓW
NA SPOTKANIE AUTORSKIE Z POETKĄ DLA DZIECI

 MONIKĄ CZOIK

W PROGRAMIE CZYTANIE POEZJI ORAZ ZAJĘCIA PASTYCZNE

Wiersze czytają:

Monika Czoik, Anna Morajko, Danuta Dąbrowska-Obrodzka, Jerzy Mazurek

SPOTKANIE ODBĘDZIE SIĘ
W SALONIKU ARTYSTYCZNYM Filii nr 16

12 stycznia o godz. 16.00

ZAPRASZAMY
BĘDZIE CIEKAWIE
KOLOR SŁÓW
ZAMIENIMY W OBRAZ
NASZEJ WYOBRAŹNI

SALONIKOWE WIEŚCI. CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM.

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

Serdecznie witamy naszych czytelników.

Dzisiaj szczególne powitanie i ukłony dla przedszkolaków z Przedszkola nr 40 oraz ich wspaniałych opiekunów.

Ostatnie dni października poświęciliśmy naszym najmłodszym miłośnikom literackich opowieści. Ten czas przeznaczyliśmy przedszkolakom. W naszym SALONIKU ARTYSTYCZNYM w dniach 25.10 – 27. 10. 2011 r. trwała się akcja  CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM

Zadaniem bibliotekarza jest między innymi pomoc dzieciom w ich rozwoju intelektualnym i emocjonalnym.
Ważne jest, by przekonać dziecko do przyjemności czytania.  A nasza praca z użytkownikiem rozpoczyna się już w wieku przedszkolnym. I tu pojawia się potrzeba obcowania z treścią książki i ilustracjami. Pojawia się ona wcześniej niż umiejętność czytania. Ilustracje kształtują upodobania estetyczne. W tym czasie narasta chęć poznawania otaczającego świata. Ważną rolę w poznawaniu rzeczywistości może odegrać książka, która dostarcza dziecku pozytywnych emocji i przeżyć.
Dzięki książce dziecko pobudza wyobraźnię. Książka kształtuje i rozwija osobowość.
Kilkuletnie dziecko chętnie wraca do ulubionych i znanych mu bajek. Podświadomie unika niespodzianek, nie ma potrzeby szukania nowych wydarzeń. To, co znane daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności.

Jako bibliotekarze filii nr 16 dziękujemy wszystkim opiekunom z Przedszkola nr 40 – to dzięki tak wspaniałym Paniom, dzieci mogły uczestniczyć w bibliotecznych zajęciach.

CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM

Zobaczcie te zamyślone i zasłuchane dziecięce twarze.

 Teraz dzieci odpowiadają na pytania

Zainteresowani  ilustracjami

 

Rozśpiewani

Prezenty na pożegnanie

Relacja fotograficzna Ewa Wesołek.

Obecność książki w życiu dziecka jest tak samo niezbędna, jak troska, miłość i odpowiedzialność rodziców za prawidłowe wychowanie. Książka, służy od najmłodszych lat w różny sposób i stanowi źródło: komunikacji ze światem, źródło wiedzy, źródło rozwoju wyobraźni i rozwoju wrażliwości.

Zapraszamy naszych przedszkolaków
i ich rodziców
do częstych odwiedzin biblioteki.

                            Danuta Dąbrowska-Obrodzka, Ewa Wesołek, Zofia Sznura