Archive for » April, 2014 «

SALONIKOWE WIEŚCI. PORA POEZJI

 

PORA POEZJI

Tadeusz Różewicz
Poeta, który odmienił język poezji.

Tadeusz Różewicz

Kto jest poetą

 

Poetą jest ten który pisze wiersze
I ten który wierszy nie pisze

Poetą jest ten który zrzuca więzy
I ten który więzy sobie nakłada

Poetą jest ten który wierzy
I ten który uwierzyć nie może

Poetą jest ten który kłamał
I ten którego okłamano

Ten który upadł
I ten który się podnosi

Poetą jest ten który odchodzi
I ten który odejść nie może

 

Tadeusz Różewicz (ur. 9 października 1921 w Radomsku, zm. 24 kwietnia 2014 we Wrocławiu[1]) – polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta, członek Wydziału VI Twórczości Artystycznej Polskiej Akademii Umiejętności

 

SALONIKOWE WIEŚCI. DKK – DIALOG. ZAPROSZENIE

ZAPROSZENIE

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

Jutro

 25 kwietnia w DKK – DIALOG

“ZMIANY”

Zmiany rozpoczynamy jak zwykle o godz. 18.00

Dodatkowo DIALOG – z siódemką w tle.
To oznacza, że Dyskusyjny Klub Książki obchodzi 7 urodziny.

Do wszelkich “Zmian”  – kawa gwarantowana.

Dodatkowo chińska herbata.
Chińskich zupek nie serwujemy – to przecież jest klub książki – dyskusyjny zresztą.

Dlatego  wszystkich zainteresowanych zapraszamy na dyskusję.

Do książki coś słodkiego – obowiązkowo.
Literacki stół zastawiony do ostatniej litery.

Przyjdź! z zarezerwowanym czasem

Jutro czekają nas ZMIANY

ZAPRASZAMY

ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH

 

23 KWIETNIA

ŚWIATOWY DZIEŃ KSIĄŻKI I PRAW AUTORSKICH

Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich  to  ustanowione w 1995 roku przez UNESCO
doroczne święto mające na celu promocję czytelnictwa,
edytorstwa i ochronę własności intelektualnej prawem autorskim.

SALONIKOWE WIEŚCI. “Wiersze w których słychać muzykę …” Miejski Konkurs Recytatorski

 

“WIERSZE W KTÓRYCH SŁYCHAĆ MUZYKĘ … “

POD TAKIM HASŁEM W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 20

W RUDZIE ŚLĄSKIEJ

26 marca 2014 roku

ODBYŁ SIĘ MIEJSKI KONKURS RECYTATORKI

Do konkursu przystąpili uczniowie klas od 1 do 3 rudzkich szkół. 

To była prawdziwa literacka uczta i dla jury,

i dla nauczycieli, i rodziców,
którzy przygotowywali swoich podopiecznych do recytacji wybranych utworów.

Jak co roku miałam przyjemność uczestniczyć w tej recytatorskiej biesiadzie.


Będąc przewodniczącą komisji konkursowej musiałam całą swoją uwagę skupić na każdym uczestniku.
A recytacje były wspaniałe.
Dzieci doskonale opanowały teksty pamięciowo, ale co najważniejsze interpretacja wykonywanych utworów,
była na najwyższym poziomie.

O zwycięstwie decydowały niuanse.

Wchodząc w ten jedyny i niepowtarzalny świat wiersza,
recytatorzy na scenie prezentowali się jak prawdziwi artyści.

Zadbano również o oprawę muzyczną oraz poczęstunek.


Organizatorzy – jak zawsze zasługują na ocenę celującą.
Opieką i dobrym słowem  o
taczają każdego uczestnika.
Podziękowania za udział kierowane są tak w stronę dzieci, jak i opiekunów.
W SZKOLE PODSTAWOWEJ nr 20
w RUDZIE ŚLĄSKIEJ
Panuje prawdziwa rodzinna atmosfera.

BYŁO PIĘKNIE.

DZIĘKUJĘ

Danuta Dąbrowska-Obrodzka

Ptasie radio

      Julian TUWIM

Halo! halo!
Tutaj ptasie radio w brzozowym gaju,
Nadajemy audycję z ptasiego kraju.
Proszę, niech każdy nastawi aparat,
Bo sfrunęły się ptaszki
dla odbycia narad:
Po pierwsze — w sprawie
Co świtem piszczy w trawie?
Po drugie — gdzie się
Ukrywa echo w lesie?
Po trzecie — kto się
Ma pierwszy kąpać w rosie?
Po czwarte — jak
Poznać, kto ptak,
A kto nie ptak?
A po piąte przez dziesiąte
Będą ćwierkać, świstać, kwilić,
Pitpilitać i pimpilić
Ptaszki następujące:

Słowik, wróbel, kos, jaskółka,
Kogut, dzięcioł, gil, kukułka,
Szczygieł, sowa, kruk, czubatka,
Drozd, sikorka i dzierlatka,
Kaczka, gąska, jemiołuszka,
Dudek, trznadel, pośmieciuszka,
Wilga, zięba, bocian, szpak
Oraz każdy inny ptak.

Pierwszy — słowik
Zaczął tak:
“Halo! O, halo lo lo lo lo!
Tu tu tu tu tu tu tu
Radio, radijo, dijo, ijo, ijo
Tijo, trijo, tru lu lu lu lu
Pio pio pijo lo lo lo lo lo
Plo plo plo plo plo halo!”

Na to wróbel zaterlikał:
“Cóż to znowu za muzyka?
Muszę zajrzeć do słownika,
By zrozumieć śpiew słowika.
Ćwir ćwir świrk!
Świr świr ćwirk!
Tu nie teatr
Ani cyrk!
Patrzcie go! Nastroszył piórka!
I wydziera się jak kurka!
Dość tych arii, dość tych liryk!
Ćwir ćwir czyrik,
Czyr czyr ćwirk!
I tak zaczął ćwirzyć, ćwikać,
Ćwierkać, czyrkać, czykczyrikać,
Że aż kogut na patyku
Zapiał gniewnie: “Kukuryku!”
Jak usłyszy to kukułka,
Wrzaśnie: “A to co za spółka? Kuku-ryku? Kuku-ryku?
Nie pozwalam rozbójniku!
Bierz, co chcesz, bo ja nie skąpię,
Ale kuku nie ustąpię.
Ryku — choć do jutra skrzecz!
Ale kuku — moja rzecz!”
Zakukała: kuku! kuku!
Na to dzięcioł: stuku! puku!
Czajka woła: czyjaś ty, czyjaś?
Byłaś gdzie? Piłaś co? Piłaś, to wyłaź!
Przepióreczka: chodź tu! pójdź tu!
Masz co? daj mi! rzuć tu! rzuć tu!

I od razu wszystkie ptaki
W szczebiot, w świergot, w zgiełk — o taki:
“Daj tu! Rzuć tu! Co masz? Wiórek?
Piórko? Ziarnko? Korek? Sznurek?
Pójdź tu, rzuć tu! Ja ćwierć i ty ćwierć!
Lepię gniazdko, przylep to, przytwierdź!
Widzisz go! Nie dam ci! Moje! Czyje?
Gniazdko ci wiję, wiję, wiję!
Nie dasz mi? Takiś ty? Wstydź się, wstydź się!”
I wszystkie ptaki zaczęły bić się.

Przyfrunęła ptasia milicja
I tak się skończyła ta leśna audycja.

SALONIKOWE WIEŚCI. KLUB PLASTYCZNY – RUDZIK ZAPROSIŁ BOHARETÓW ANDERSENA

BOHATEROWIE ANDERSENA

W KLUBIE PLASTYCZNYM – RUDZIK

który działa

W SALONIKU ARTYSTYCZNYM  Filii nr 16

Tuż po zakończeniu bibliotecznej lekcji i zapoznaniu się z baśniami tegoż wspaniałego duńskiego pisarza,
dzieci z Przedszkola nr 40, przystąpiły do plastycznych zajęć.

Malowanki, kolorowanki.


Szkice baśniowych bohaterów przygotowane przez bibliotekarki,
stały się inspiracją do wkroczenia w  indywidualny i kolorowy świat wyobraźni.


Kolorowej zabawie nie było końca.


Każdy uczestnik zajęć, przedstawiał swoją wizję literackich bohaterów.

I okazało się, że:

“Brzydkie kaczątko” wcale nie było brzydkie.

“Dziewczynka z zapałkami” było ciepło ubrana,

a “Królowa Śniegu” była kolorowa.

 

Na zakończenie plastycznych zajęć dzieci zaśpiewały piosenkę o zbliżających się
ŚWIĘTACH WIELKANOCNYCH.

Dziękujemy przedszkolakom za radosne, baśniowe i kolorowe spotkanie.

Zapraszamy Was – moi mili nie tylko na lekcje biblioteczne i plastyczne zajęcia,
ale przede wszystkim zachęcamy Was i Waszych rodziców do częstych odwiedzin biblioteki
i wypożyczania książek, które kształtują tak postawy czytelnicze
jak i wskazują drogę do wiedzy i szeroko rozumianej kultury.

Wszystkie wykonane przez dzieci prace można zobaczyć w:

SALONIKU ARTYSTYCZNYM Filii nr 16

ZAPRASZAMY

SALONIKOWE WIEŚCI. BAŚNIE ANDERSENA. Lekcja biblioteczna

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

LEKCJA BIBLIOTECZNA

PRZYGODA  Z ANDERSENEM

Do naszej biblioteki  z Przedszkola nr 40 przyszły dzieci,
aby wysłuchać kolejnych literackich opowieści.

Tym razem za pomocą magicznych słów zwrócił się do dzieci

Hans Christian ANDERSEN

 Baśnie Andersena dzieci poznały już na zajęciach w przedszkolu,
ale postanowiły jeszcze wzbogacić swoje przeżycia

i wspólnie z bibliotekarkami przenieść się w ten fantastyczny baśniowy świat.


W wielkim skupieniu i z zamkniętymi oczami przechadzaliśmy się po pałacach, lasach, bezdrożach.


Zaprzyjaźnieni z bohaterami potrafimy w swojej wyobraźni przenosić się w odległe krainy,
które za siedmioma górami, za siedmioma lasami pełne są niesamowitych przygód.

I tak dzisiejszego ranka 11 kwietnia 2014 roku wspólnie z Andersenem przemierzaliśmy morza i lądy.

W pewnym mieście dzieci spotkały “Dziewczynkę z zapałkami”,
poznały też “Małą syrenkę” i zastanawiały się nad “Nowymi szatami cesarza”.
A Gerda i Kay opowiedziały o “Królowej Śniegu”.

Niezwykłe klimaty panowały w krainach baśni.

Na zajęciach najwięcej czasu poświęciliśmy “Dziewczynce z zapałkami”

Smutna to opowieść. Ale pocieszające jest to, że dzieci, które spotkałyby na swoje drodze tę dziewczynkę,
chętnie służyłyby jej pomocą.

Pewien chłopczyk kupiłby pudełeczko zapałek, chociaż są mu do niczego potrzebne.
Pewna dziewczynka zabrałaby ją do swojego domu.
Wszystkie dzieci chciałyby pomóc biednej dziewczynce.
Podzieliłyby się obiadem, zabawkami, i wszystkim tym – co tylko mają.

To niezwykle ważne, że baśnie Andersena nadal wzbudzają tyle pozytywnych emocji.

 Zimno było, śnieg padał, ściemniało się coraz bardziej, wieczór się zbliżał:
ostatni dzień roku skończy się niezadługo.

 Zima. Przez ulice zasypane śniegiem, w zmroku idzie dziewczynka, bosa, z gołą głową, i coś niesie w fartuszku.
Dlaczego bosa? To cała historja. Rano miała pantofle, stare i zniszczone, za duże na nią, stare pantofle matki, — ale je pogubiła. Dwa powozy nadjeżdżały właśnie z stron przeciwnych, a ona chciała prędko przebiedz przez ulicę; biegła co sił, słyszała straszny tętent kopyt, turkot kół tuż, tuż za nią — ach, uciekła przecież, ale boso. Jeden pantofel tak zginął, że go nie mogła znaleźć wśród ciemności, a drugi porwał jakiś chłopiec i ze śmiechem uciekł daleko.

Kto chciałby poznać tę smutną historię? Zapraszamy do biblioteki. Baśń czeka na swojego czytelnika.

Po długich rozmowach nadeszła pora, aby przejść do drugiej części spotkania.
Teraz do plastycznej zabawy zaprasza nas – nasz kolorowy RUDZIK

ROZPOCZYNAMY ZABAWĘ W KLUBIE PLASTYCZNYM – RUDZIK

Lekcję biblioteczną poprowadziła Danuta Dąbrowska-Obrodzka,
a zajęcia plastyczne przygotowała Ewa Wesołek

SALONIKOWE WIEŚCI. FILOZOFICZNY KWIECIEŃ. DKK – KL – BARWY. Relacja

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI

KLUB LITERACKI – BARWY

SOWIE DYWAGACJE NA TEMATY LITERACKIE

 04 KWIETNIA 2014 r.  – PIĄTEK

FILOZOFICZNY KWIECIEŃ


JAK CO MIESIĄC DO SALONIKU Z WIERSZEM WPADAJĄ POECI

Tak było i tym razem. Pogoda iście wiosenna. Słońce coraz wyżej.

 Było ciepłe popołudnie. Barwowicze nie zawiedli.
Tego dnia
wraz z wierszem pojawia się nowa twarz. Co ostatnio często się zdarza.
W miniony piątek Hildzia zaprosiła do literackiego stołu swoją koleżankę Mirkę.


I tak na naszym kolejnym spotkaniu  znów się okazało, że poezja jest kobietą,
ale mężczyzna jest wierszem. Chociaż, przybył jak zawsze, tylko że bez wiersza.

Do Barw wpadł również Adam P. –  bez wiersza.
Zakomunikował kilka zdań odnoście Antologii Poetów.
I … Jak Adam – wpadł, tak Adam – wypadł.  Gonił
Czas – Adama.
A czasem trzeba z czasem – przystanąć.

Tuż po godz. 18.00
Dyskusyjny Klub Książki rozpoczął rozmowę na temat “Księgi tęsknoty” pióra Leonarda Cohena,
który w 1985 roku po raz pierwszy odwiedził Polskę.

Któż nie zna tego magicznego głosu?
Ale nie o głosie była mowa lecz o twórczości tegoż artysty.

“Księga tęsknoty” –  to bogactwo życiowych wrażeń artysty. Nostalgiczna opowieść.
To emocjonalna i prawdziwa melodia przeżyć.

Miłość, religia, erotyka.

OTWORZYŁ MI OCZY

B-g otworzył mi oczy dziś rano
poluzował więzy snu
pozwolił ujrzeć
maleńkie kolczyki kelnerki
łagodne wzniesienia
jej małe piersi
zwielokrotnił jej przód i tył
w podwójnych lustrach
rejestracji
dał mi Chyżość
i dar przenikania warstw
zakręcił mną jak wrzecionem
żebym mógł zebrać
i wziąć na własność
każdy wariant jej urody
Dziękuję Ci Władco Świata
Dziękuję Ci że zwróciłeś się do mnie Skarbie

                                   Leonard Cohen

Polecam “Księgę tęsknoty”. Jest to niesamowity zbiór emocji, które zachwycą każdego miłośnika poezji.

Leonard Cohen urodził się w 1934 roku w Montrealu.  Debiutował tomem wierszy w 1956 roku, a w 1966 jego powieść “Piękni przegrani” zdobyła rozgłos w wielu krajach świata. Sławę przyniosły artyście piosenki autorskie, wykonywane i nagrywane od 1967 roku.

“Księga tęsknoty” jest dziesiątym tomem poetyckim Leonarda Cohena.
Została przetłumaczona na kilkanaście języków, w tym na perski, chiński i hebrajski.

Około godziny 19.00 rozpoczął się Turniej Jednego Wiersza.
Taka trzydziestoletnia zabawa słowem.

Do Turnieju przystąpiły kobiety.


Tym razem każdy czytany tekst miał filozoficzne brzmienie.


Nikt się nie umawia na temat, a jednak czasami tak wychodzi,
że pierwszopiątkowa poezja jest spójna.

Wiersze czytały, Danka, Jola, Hildzia i Mirka

Pierwsza z nich Oznajmiła że (…)
“bez ucieczki od ciemności Szukamy
punktu
z każdą minutą dotykamy głodu Otwarcia
powiek ” (…)

Druga w OBIETNICY swojej
(…) “wbiła gwóźdź
do nieostatniej deski” (…)

Trzecia oświadczyła  (…)
“trwam i żyję
Lecz w którym – nie wiem”
a pisała o czasie “bezradności i rozpaczy”

Czwarta “Teatrzyk Pana boga” przedstawiła
i żale wszelakie i groźby
(…) “wystawię cię do wiatru
jak stracha na wróble” (…)

Ciężki to był piątek. Oj ciężki – taki tuż przed tym –


WIELKIM

  Wiersze przeczytane.
Głosy podliczone.
Wygrała  “OBIETNICA” Joli

Dyplom wręcza moderatorka dyskusji – Danka.

Od prezesa zwyciężczyni turnieju  otrzymała książkę i uścisk dłoni.


Duma rozpiera Jolę. I słusznie.

Jeszcze wspólne dla potomnych zdjęcie. Gratulacje i Oklaski.
I pora przystąpić do dalszych rozważań na poetyckie tematy.

Jak już wyżej wspomniałam – Ciężki to był piątek – taki tuż przed tym WIELKIM

Ale ciekawy, ponieważ dyskusja, która warsztatami nazwana została, była nie tyle burzliwa co tematycznie dociekliwa.
Może warsztatów było zbyt mało, ale sporo filozofii i dotyku – tak wiary, jak i życia.

Wiadomo, że coś tam trzeba skreślić, przestawić czy też poprawić. Jednakże jakie to ma do końca znaczenie,
jeżeli temat poruszony w wierszu wymaga od słuchacza wielkiego skupienia.
A to, iż warto popracować nad warsztatem, aby zrównoważyć metaforę z tematyczną głębią,
to już kolejne zadanie na  spotkanie
majowe. (09 maja – godz. 1800).

Oczywiście nie samą filozofią żyje człowiek. Dlatego zabawnych dygresji nie brakowało.

Hildzia pochwaliła się ręcznymi robótkami – OZDOBAMI na WIELKANOCNY STÓŁ.

ZOBACZCIE JAKIE PIĘKNE!


Na spotkaniu, na którym prezes był jedynym wierszem czyli mężczyzną, było bardzo sympatycznie i miło.
A jako Sowa – Jestem pewna – Warto pisać i warto dzielić się słowem.
Chociaż sama wierszy nie tworzę. Ale po sowiemu wszystkie staram się  zrozumieć.
Dlatego wiem, że to takie ważne.

Zatem do słowa poetyckiego – następnego.


Znów stanę sobie na środku stołu i posłucham waszych wypowiedzi tych wierszem,
i tych prozą.

Wasza SOWA w towarzystwie iście WIELKANOCNYM!

Dziękuję Sowie, za literackie dywagacje.
Pozdrawiam Danka – moderatorka DKK

SALONIKOWE WIEŚCI. BAJKA TERAPEUTYCZNA

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ

KSIĄŻKI DLA DZIECI

Magiczny świat wyobraźni jako ważny przyczynek
do rozwoju emocjonalnego dziecka

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

 02 KWIETNIA 2014 ROK

KSIĄŻKA KLUCZEM DO DZIECIĘCYCH SERC

Bajka terapeutyczna – krótkie opowiadanie z morałem tworzone dla dzieci w wieku od 3 do 9 lat. W opowiadaniach tych świat jest widziany z dziecięcej perspektywy. Ich głównym zadaniem jest przezwyciężanie i redukowanie lęku u dzieci. Cechą bajek terapeutycznych jest to, że bohater znajduje się w trudnej sytuacji i przeżywa stany lękowe. Wprowadzone do bajki postaci pomagają bohaterowi znaleźć sposoby przezwyciężenia trudnych chwil życia. Dziecko ma możliwość przebycia z bohaterem całej drogi wyjścia z lęku. Zazwyczaj bohaterami bajek terapeutycznych są małe zwierzątka, dzieci lub zabawki, z którymi czytelnik (słuchacz), może się identyfikować.

PO ZAPOZNANIU SIĘ Z BOHATERAMI BAJKI TERAPEUTYCZNEJ

W SALONIKU ROZPOCZĘŁY SIĘ ZAJĘCIA PLASTYCZNE

KLUB PLASTYCZNY – RUDZIK – PRACUJE

TAK SAMO JAK PRACUJĄ PSZCZÓŁKI

SAMI ZOBACZCIE …

WSZYSTKIM DZIECIOM
BARDZO DZIĘKUJEMY  ZA UDZIAŁ W ZAJĘCIACH.

NA

KOLOROWY ZAWRÓT GŁOWY

 ZAPRASZAMY 14  MAJA

PRZYJDŹCIE

KLUB PLASTYCZNY – RUDZIK

OTWARTY DLA WSZYSTKICH 

                         

SALONIKOWE WIEŚCI. DKK – KL – BARWY. Zaproszenie.

 

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16


DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI – KLUB LITERACKI – BARWY

ZAPROSZENIE

KTO MA OCHOTĘ POETYCKO SPĘDZIĆ WIECZÓR PIĄTKOWY

ZAPRASZAMY DO BIBLIOTEKI

W KTÓREJ DZISIAJ

KRÓLOWAĆ  BĘDĄ  WIERSZE

BĘDZIE RÓWNIEŻ – DYSKUSJA,  TURNIEJ I WARSZTATY

PRZYJDŹ  DO BARW

Z BARW WYJDZIESZ – BOGATY

ZAPRASZAM

ROZPOCZYNAMY O GODZ. 18.00