Archive for » September, 2011 «

SALONIKOWE WIEŚCI

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

 

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI – DIALOG
POLECA CZYTELNIKOM KOLEJNĄ KSIĄŻKĘ
Dziś polecamy  “KABARET METAFIZYCZNY”Manueli Gretkowskiej
 


TO TAKI KABARET

NAMIASTKA TEGO
      CO PO DRUGIEJ STRONIE

    A TY CZEKASZ
               NA FINAŁ
     NA UKŁON
              NA KONIEC

   KTÓRY DOPIERO ZACZYNA SIĘ PO
   UPADKU KURTYNY

            Danuta Dąbrowska-Obrodzka

                                                                                       

„Ucichła muzyka, przygaszono światła”.

Mała mroczna salka “Kabaretu metafizycznego” tętniła życiem artystycznych poczynań postaci pojawiających się na scenie. Publiczność, w pełnym zachwycie wpatrzona w spektakl, nie zwracała uwagi na obce twarze, które po raz pierwszy pojawiły się w kabarecie. Stali bywalcy, bez reszty oddani artystce.

Stwierdzam z całą odpowiedzialnością, że „Kabaret metafizyczny”, stworzony przez Manuelę Gretkowską należy odwiedzić obowiązkowo, by na temat jego działalności wyrobić sobie własną opinię oraz by odpowiedzieć na kilka pytań i zabrać głos w dyskusji.

Dlaczego Manuela Gretkowska szokuje? Na co chce zwrócić uwagę czytelnika? Jaki jest „Kabaret metafizyczny”?
w którym  pojawia się wiele kontrowersyjnych tematów.

Religia – wiadomo –  pobudza do dyskusji. Dyskusji na wielu płaszczyznach.  Manuela Gretkowska  pyta czytelnika o jakość wiary, którą deklaruje znakomita większość?
W słowach „Chwalebne pozbywanie się wszelkich potrzeb prowadzi do świętości czyli znieruchomienia” już polemizuje z czytelnikiem. Diagnozuje lenistwo w obliczu zmartwychwstania: „Wszyscy zmartwychwstaną oprócz leniuchów, którym nie będzie się chciało wstać na poranną mszę”.
Interesujący jest również dialog o życiu pośmiertnym dwóch głównych postaci kabaretu „I skończ już z tymi makabrycznymi historiami o piekle, czyśćcu i sądzie ostatecznym. Jestem pewien, że w rezultacie nie będzie ważne, czy X kradł, czy Y cudzołożył. Nie będzie żadnych scen dantejskich z tłumem postaci. Zbawiona zaś będzie wyłącznie ochra, zieleń i róż indyjski, i nikt, i nic więcej. Kropka.”

A teraz inne tematy:
Opisując chorobę babci, diagnozuje ją: „Przewlekłe skąpstwo – choroba”. Pewnie również znamy osoby (niekoniecznie babcie), które można tak właśnie zdiagnozować? I kto zaprzeczy takiej diagnozie?

W prozie M. Gretkowskiej spotkamy Wulgaryzmy? I tu pytanie: Czy to przystoi kobiecie?
Ktoś powie: A dlaczego nie?
Wreszcie Miłość! A raczej poszukiwanie miłości.  „Nie mówcie mojej miłości, że umarła”. To piękne zdanie i dramatyczne w swojej konkluzji, a „Kabaret metafizyczny” to – w dużej jego części – wielki dramat.
Ustami bohaterów autorka wyraża ciekawą opinię o czasie: „Ostrogami czasu poganiamy życie. Nigdy nie oswoisz czasu, tej wiecznej bestii, co z pazurami skacze ci do twarzy, by wydrapać coraz głębsze zmarszczki”.
Pisze o śnie: „Sen jest konieczny z tej prostej przyczyny, że nie jest odpoczynkiem, lecz narkozą po jawie bez znieczulenia. Nie można funkcjonować całą dobę na żywca. Nie mylę się, prawda?”

Być może poprzez treść przerysowanych prawd, M. Gretkowska chciała, aby czytelnik zastanowił się nad problemami, które otaczają współczesnego człowieka.

Znakomita jest także puenta książki. Wydaje się, że to ostatnie powiedzenie jest poglądem, który być może tłumaczy całą kabaretową zawartość poszczególnych scen. „Koniec sztuki to nic, to sielanka metafizyczna. Naprawdę jest o wiele gorzej”.

* * *

Z metafizycznego piękna
Powstała ziemska postać kobiety
Kabaretowy blichtr
Pozostał jeszcze
W mrocznej Sali
Męskiej wyobraźni

                               Danuta Dąbrowska-Obrodzka

Przeczytajcie „Kabaret metafizyczny” Manueli Gretkowskiej.
Wszystko działo się w Paryżu, latem 1995 roku.     Wybierzcie się do Paryża!

Członkowie DKK- DIALOG Metafizyczny Kabaret już odwiedzili.  MÓWIĄ, ŻE WARTO!

 

 

 

SALONIKOWE WIEŚCI

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

POETYCKIE SEKWENCJE NA WRZEŚNIOWE DNI

* * *

na zmarszczkach
ugina się ciężar chwili

we własnych oczach
nieustanne dzianie się kolorów

odcinam biel od świadomości

dziś – za jakiś czas
rosnę
w korzeń ziemi

w krawędziach światła
jeszcze nitki czerwieni

z przestrzeni albumów
zapach – jutra

                                   Danuta Dąbrowska-Obrodzka

 

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI – DIALOG         POLECA

 

logo DKK – DIALOG (projekt Jerzy Obrodzki)

 

Olga Tokarczuk    “BIEGUNI”

Olga Tokarczuk „Znakomita powieściopisarka współczesnego pokolenia” – to zdanie wielokrotnie powtarzane przez krytyków. Kilka razy nominowana do nagrody literackiej Nike. Tym razem nikt nie miał wątpliwości. Olga Tokarczuk zdobyła wielkie uznanie, zarówno wśród krytyków jak i publiczności. Nagrodę Nike otrzymała za książkę pt. “Bieguni”.
“Bieguni” to książka poruszająca wyjątkowo interesujący temat – temat podróży. Zdawać by się mogło, że ten wątek znalazł się już u wielu pisarzy, ale Olga Tokarczuk zafundowała nam jakże odmienną drogę do przebycia. Bieguni – ekspedycja wielowymiarowa. Pierwszy wymiar – w głąb siebie. Wędrujemy do wnętrza naszego ciała – ciała opisanego w sposób tak naturalistyczny i fotograficzny, że każdy przedstawiony przez autorkę skrawek tego, co znajduje się pod naszą skórą, jest widoczny i namacalny. Drugi wymiar biegnie wzdłuż linii horyzontu. Olga Tokarczuk opisuje różne aspekty wędrówki człowieka współczesnego, by zaraz potem jakby za sprawą wehikułu czasu przenieść czytelnika do wcześniejszych wieków. Ale Tokarczuk nie tylko pisze o przemieszczaniu się jednostki. Chce znacznie więcej, życzy sobie by czytelnik przystanął, miał chwilę na przemyślenia, na zastanowienie się nad celem swojej podróży. Przecież to nie  tylko i wyłącznie wieczna wędrówka, to ma być także czas na refleksję, i odpowiedź na pytania: dlaczego i w jakim celu pielgrzymujemy przez życie? Jakimi jesteśmy biegunami? Wiemy, że od wieków zmagamy się z czasem, który i tak biegnie w swoją stronę, a my uczymy się początku – od początku – za każdym razem.

Miejsce jako aspekt przestrzeni jest pauzą w czasie, jest chwilowym zatrzymaniem się naszej percepcji na konfiguracji obiektów. Jest ono, w odróżnieniu od czasu pojęciem statycznym.

Przy takim pojmowaniu czas ludzki dzieli się na etapy, tak jak ruch w przestrzeni jest podzielony pauzami – miejscami. Owe pauzy zakotwiczają nas w przepływie czasu. Im więcej pauz w przestrzeni, a zatem im więcej miejsc doświadczmy, tym subiektywnie więcej czasu nam upływa.
(fragment książki).

Książka Olgi Tokarczuk to obszerne opowiadanie, zawierające wiele oddzielnych wątków, z których każdy stanowi inną ścieżkę, ale w konsekwencji prowadzącą do wielkiej przestrzeni biegunów.

Autorka poprzez swoją twórczość otwiera w czytelniku pokłady drzemiącej wyobraźni. Natomiast psychologiczne i filozoficzne przekazy literackiej rzeczywistości niejako zmuszają odbiorcę do intensywniejszego niż zwykle – myślenia. A to jest wielki atut twórcy, z którego my czytelnicy odnosimy intelektualne korzyści.

                                      Tekst: Danuta Dąbrowska-Obrodzka – moderator DKK

 

 

 

 

DYSKUSYJNY KLUB KSIĄŻKI – KLUB LITERACKI – BARWY

SALONIK ARTYSTYCZNY FILII Nr 16

 02 września 2011 roku działo się w Barwach.

Wrześniowy piątkowy jasny wieczór. W momencie kiedy zegar wybija godzinę 18.00, do SALONIKU ARTYSTYCZNEGO Filii nr 16 licznie przybywają barwowicze. Jak zawsze uśmiechnięci i pełni nadziei.

Po krótkich wakacyjnych opowieściach rozpoczęliśmy dyskusję o poezji.

                                                                                        fot. J. Obrodzki (zbiory Filii nr 16)

Następnie naszedł czas na kolejny punkt naszego planu pracy. Wiersze, wiersze, wiersze, a to oznacza, iż Turniej Jednego Wiersza – wrzesień 2011 uważamy za otwarty. Czytaniu nie było końca. Z uwagą wsłuchiwaliśmy się w wiersze liryczne, filozoficzne i nostalgiczne. Po turnieju ulubione przez barwowiczów Warsztaty Literackie. A na warsztatach omawiamy każdy zaprezentowany w turnieju tekst. Każdy bez wyjątku analizujemy na wielość barwowiczowych sposobów. Dyskusji tej towarzyszą wielkie emocje. Każdy próbuje przeforsować swoje zdanie, swoje jedyne i niepodważalne racje. I tak od lat godzinami potrafimy rozbierać wiersze. Dyskutujemy o każdym szczególe! W rytm upływającego czasu kłócimy się o słowa.

I tak od lat brniemy przez nasze piątki przeistoczone w zimy, wiosny i jesienie. Brniemy z rozkoszą, bo to nasze wspólne ciepłe lata spędzone wokół WIELKIEJ SIOSTRY – POEZJI!

 Własne teksty Kochamy jak dzieci. I jak matki, i ojcowie bronimy, gdy tym ukochanym dzieciom, ktoś chciałyby zrobić najmniejszą krzywdę. Walczymy w swoich słusznych sprawach. Bawimy się – na poważnie. My dzieci – naszego barwowiczowego poematu.

By późnym wieczorem rozejść się do swoich domostw,
by tam znów ułożyć się
do kolejnego wiersza.

Do zobaczenia 07 października 2011 r. o godz. 18.00 

Miłośników poezji

ZAPRASZAMY

Danuta Dąbrowska-Obrodzka, moderator DKK

 

 

 

POETYCKIE SEKWENCJE NA WRZEŚNIOWE DNI

* * *

po  drugiej stronie imienia
pozostał sens
każdego zmrużenia pamięci

jeszcze tylko starannie odsłonić
twarz – muszę
by oczami ślepca zobaczyć
prawdziwe

może uda się
ułożyć echo
głos po głosie
i przełamać
bladość skóry
by w chwilę później
obszernym kolorem
wyjść naprzeciwko

  Danuta Dąbrowska-Obrodzka

SALONIK ARTYSTYCZNY Filii nr 16

Informujemy czytelników oraz użytkowników Filii nr 16 Miejskiej Biblioteki Publicznej
w Rudzie Śląskiej, że od dnia 01 września 2011 roku rusza nasz biblioteczny blog.

„Filia nr 16 – Biblioteka na każdą porę”.

Wszystkich zainteresowanych działalnością informacyjną oraz animacyjną naszego SALONIKU ARTYSTYCZNEGO Filii nr 16 zapraszamy do częstych odwiedzin strony naszego bloga.

Na naszej stronie między innymi znajdziecie:

  1. Informacje o literaturze współczesnej.
  2. Informacje o spotkaniach Dyskusyjnych Klubów Książki.
  3. Informacje o spotkaniach z pisarzami.
  4. Informacje o zajęciach animacyjnych dla czytelników najmłodszych.
  5. Informacje o lekcjach bibliotecznych.
  6. Informacje o spotkaniach dla seniorów.

                                                         

                                                                        Do  rozmowy w sieci zapraszają bibliotekarki: 

                                                                      Danuta Dąbrowska-Obrodzka oraz Ewa Wesołek

SALONIKOWE WIEŚCI

POETYCKIE SEKWENCJE NA WRZEŚNIOWE DNI

 

* * *

potykając się o kilka kroków
z przeszłości
trzeba stanąć naprzeciwko
nowych znaczeń

smakować
wspomnienia i nadzieje
mając tylko jeden czas
ujęty w nawias
i parę znanych szczegółów

za każdym razem
nie odkładać każdego teraz
na potem
bo przecież
kiedy jest teraz
to być znaczy

jestem

                                                               Danuta Dąbrowska-Obrodzka

PRACOWNICY Filii nr 16

 

PRACOWNICY Filii nr 16

Witamy serdecznie wszystkich miłośników bibliotek, literatury i nauki.

Rozpoczynamy nowoczesną komunikację z użytkownikami bibliotek oraz całą społecznością lokalną.

Ale Internet – to sieć rozległa. Służy człowiekowi na całym świecie. Mamy zatem nadzieję, że cały świat dowie się o SALONIKU ARTYSTYCZNYM Filii nr 16.

Odwiedzajcie nas osobiście i wirtualnie. Zapraszamy.
Jednakże powinniście wiedzieć, kto Was zaprasza w biblioteczne progi, Dlatego poniżej przedstawimy się wszystkim naszym czytelnikom.

Dzień dobry. Witają Was:

kierownik Filii nr 16,
moderator Dyskusyjnych Klubów Książki –  st. kustosz – mgr Danuta Dąbrowska-Obrodzka

młodszy bibliotekarz Filii nr 16,  animatorka zajęć dla dzieci – Ewa Wesołek

pracownik gospodarczy Filii nr 16, odpowiedzialny za lśniący wygląd naszej placówki – Zofia Sznura

 

Spotkanie Klubu Literackiego “Barwy”

 

ZAPROSZENIE

Wszystkich zainteresowanych poezją

zapraszamy na spotkanie KL “Barwy”,

które odbędzie się 02.09.2011 o godzinie 18:00

w Saloniku Artystycznym Filii nr 16.

 

W programie:

  • Dyskusja o poezji współczesnej,
  • Turniej Jednego Wiersza,
  • Warsztaty literackie.