Filia nr 16 | Biblioteka na każdą porę
 

MOJA OKŁADKA. KONKURS. WYSTAWA

 

MOJA OKŁADKA

SALONIKOWE WIEŚCI

W SALONIKU ARTYSTYCZNYM Filii nr 16 

NIECODZIENNA WYSTAWA PRAC PLASTYCZNYCH

TYTUŁ WYSTAWY

“MOJA OKŁADKA”

Wystawa połączona jest z konkursem plastycznym na najlepszą okładkę,
a głosować mogą wszyscy, którzy odwiedzą naszą filię do 06 maja 2017 r.

Zapraszamy do zapoznania się z pracami plastycznymi uczniów niepełnosprawnych  z Rudy Śląskiej, Chorzowa, Katowic, Siemianowic Śląskich, Bytomia i Mikołowa)

 

Regionalny konkurs „MOJA okładka”

Organizator: Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 7 Specjalnych w Rudzie Śląskiej

Cele konkursu:  popularyzacja czytelnictwa,  pogłębianie ciekawości czytelniczej, rozwój kreatywności i wyobraźni, doskonalenie umiejętności posługiwania się narzędziami z zakresu technologii informacyjnej, kształtowanie postawy świadomego odbiorcy tekstów kultury, doskonalenie umiejętności selekcji informacji.

Uczestnicy: niepełnosprawna młodzież regionu – uczniowie gimnazjów oraz szkół ponadgimnazjalnych (zgłosiły się szkoły z Rudy Śląskiej, Chorzowa, Katowic, Siemianowic Śląskich, Bytomia i Mikołowa) 

Prace konkursowe: projekt okładki książki na podstawie okładki już istniejącej; wykonanie z użyciem fotografii oraz narzędzi do obróbki graficznej

Notatka:

Uczniowie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 7 Specjalnych zapraszają na wystawy prac wykonanych w ramach regionalnego konkursu „MOJA okładka” i zagłosowanie na najlepszą pracę. W konkursie brali udział niepełnosprawni uczniowie szkół z Rudy Śląskiej, Chorzowa, Katowic, Siemianowic Śląskich, Mikołowa i Bytomia. Młodzież wykonała projekty okładek książek, inspirując się już istniejącymi. Okładki powstały z wykorzystaniem fotografii i narzędzi technologii informacyjnej.

 

ZAPRASZAMY

 

Nowości w bibliotece

NOWOŚCI NA NASZYCH BIBLIOTECZNYCH PÓŁKACH

ZAPRASZAMY

„Pokój bez książek jest jak ciało bez duszy.”

Cyceron

Literackie propozycje

„Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”

Wisława Szymborska

„Kocham książkę dlatego, że wprowadza mnie w mój własny świat, że odkrywa we mnie bogactwa, których nie przeczuwałem.”

Jarosław Iwaszkiewicz

„Kiedy masz jakieś wątpliwości, idź do biblioteki”

Joanne K. Rowling

ZAPRASZAMY

LITERACKIE WIEŚCI. Warto przeczytać. Recenzja książki

 

LITERACKIE WIEŚCI

WARTO PRZECZYTAĆ

 

Ziemia kłamstw otwierająca Sagę rodziny Neshov doczekała się wznowienia. Powtórnego wydania, które kolejnym czytelnikom pozwoli na zakosztowanie norweskiego bestsellera, który być może dotąd znali jedynie dzięki serialowi.

Oto dzieje rodziny, której losy splątane są tak bardzo, że jeszcze długo przyjdzie je odbiorcy rozsupływać. Na krótko przed świętami Bożego Narodzenia, Anna Neshov trafia do szpitala z powodu nieoczekiwanego wylewu i leżąc na łożu śmierci, gromadzi wokół siebie całą rozproszoną i nieutrzymującą z sobą kontaktów od lat rodzinę. Synów: Erlenda, dekoratora wystaw sklepowych w Kopenhadze, pederastę trwającego w wieloletnim związku i nigdy niezaakceptowanego przez rodzimą społeczność; Margida, właściciela małego zakładu pogrzebowego, zawsze towarzyszącego ludziom w ich ostatniej drodze oraz Tora, hodowcę świń, depozytariusza rodzinnego majątku, ojca Torunn, którą widział raz w życiu, i z którą teraz ma spotkać się ponownie. Mężczyźni poza zmierzeniem się z chorobą matki, muszą przede wszystkim skonfrontować się sami ze sobą: ich relacje pełne są niedomówień, niewiedzy, znaków zapytania, które mają szansę zostać wyprostowane.

Zdaje się, że choroba nestorki rodu jest jedynie pretekstem do opowiedzenia historii o poszukiwaniu własnych korzeni, którą to drogę przejść będzie musiała nie tylko oczywista Torunn, ale także jej ojciec oraz stryjowie.

Poza główną osią narracyjną, autorka poddaje analizie małomiasteczkowość, która prawdopodobnie sprowokowała jedną z najmłodszych postaci pojawiających się w tekście do samobójstwa. To właśnie jego wątek otwiera całość i ukierunkowuje myślenie czytelnika. Odtąd wie on z jaką społecznością będzie miał do czynienia, jak źle się w niej oddycha i z jak wielkim trudem przychodzi bycie innym niż wyznaczają to sztywne ramy utrwalonych wzorców osobowych i charakterologicznych oraz orientacyjnych. Autorka kreśli opowieść o eskapizmie, wielorakich formach ucieczki przed konfrontacją i pogodzeniem się otaczających nas ludzi z naszym sposobem życia.

Czterotorowo prowadzona narracja niejako od początku przygotowuje nas na zakończenie, które zmienia obraz całej historii, rzuca na nią nowe światło, pokazuje jak wiele tajemnic kryje każda rodzina i jak dramatyczne konsekwencje może mieć ich ukrywanie oraz spóźnione wyznanie.

Obsypane nagrodami, sprawnie napisane, warte uwagi preludium do sagi, której długo wyczekiwana część czwarta już niedługo zagości na księgarnianych półkach. Jeśli tęsknicie do serii, która zostanie z Wami na dłużej i stanie się przyczynkiem do zastanowienia się nad własnym życiem i relacjami, a wciąż nie znacie Anne B. Ragde – sięgnijcie po Ziemię kłamstw, a nie doznacie zawodu. Przygotujcie się jednak na dłuższą czytelniczą podróż.

 

Anna Szczurek, czytelniczka Filii nr 16

http://www.recenzjeksiazek.pl/2017/04/ziemia-kamstw-anne-b-radge.html

 

 

SALONIKOWE WIEŚCI. Obchody Międzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci.

 

Obchody Międzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci.

 I SNUJE SIĘ BAJECZKA…

„Witam cię kartek szelestem, Tytułem na pierwszej stronie…”.

 

Już od blisko pięćdziesięciu lat 2 kwietnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci, który ustanowiono w celu promowania literatury i grafiki dziecięcej oraz inspirowania najmłodszych czytelników do sięgania po książki. Data, jaką wybrano na świętowanie, nie jest przypadkowa – to dzień urodzin duńskiego pisarza Hansa Christiana Andersena, którego baśnie są znane dzieciom na całym świecie.

http://www.instytutksiazki.pl/wydarzenia,aktualnosci,34922,miedzynarodowy-dzien-ksiazki-dla-dzieci.html

GŁOŚNE CZYTANIE BAJEK PRZEDSZKOLAKOM

Kwietniowe spotkanie w Przedszkolu nr 7 w Rudzie Ślaskiej

12 kwietnia w Przedszkolu nr 7 obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci.
Tego dnia dzieci poznały wiersze Agnieszki Frączek zebrane w książce
pt. “SIANO W GŁOWIE czyli TRAFIŁA KOSA NA IDIOM”.


Na początku pani Ewa wyjaśniła przedszkolakom co to IDIOM.

Idiom – wyrażenie właściwe tylko danemu językowi,
niedające się dosłownie przetłumaczyć na inny język.

Definicja ta jednak nie jest do końca ścisła,
ponieważ niektóre idiomy są zapożyczane od jednych języków przez drugie,
przez co są one charakterystyczne dla większej niż jeden liczby języków.

żródło https://pl.wikipedia.org/wiki/Idiom

Wszyscy z zainteresowaniem wysłuchali zabawnych wierszyków.
Kolorowe ilustracje pobudzały wyobraźnię dzieci.


Razem z książką wyruszyliśmy w podróż pełną wrażeń i niespodzianek.


Butelka
Agnieszka Frączek

- Czy to żarty są? Czy kpiny?
Tkwię już tutaj od godziny!
Żądam, by mnie wypuszczono!
Jak tu ciasno! Au Na pomoc!
Wręcz nie można zrobić kroku! -
złości się malinka w soku.

Zresztą ma powody wszelkie, wszak nabito ją w butelkę.


Gdzie nasza poetka znajduje pomysły na swe wiersze?
W jednym z wierszy jest odpowiedź
… Bo ja pomysły biorę z sufitu, wszystkie – te dobre i te do kitu…

 Warto zapamiętać, iż książka powinna towarzyszyć dzieciom od najmłodszych lat.
Słowa pisane pobudzają wyobraźnię oraz wprowadzają dzieci
w świat przygód, zachwytu i radości.

Pozdrawiam, Ewa Wesołek

TYM RAZEM W DIALOGU “SZALONE NOCE ….”

 

SALONIKOWE WIEŚCI

Najnowszy zbiór opowiadań jednej z najwybitniejszych i najbardziej znanych autorek na świecie. Ich bohaterami jest pięcioro wielkich ludzi pióra: Edgar Allan Poe, Emily Dickinson, Mark Twain, Henry James i Ernest Hemingway. Autorka, łącząc fakty biograficzne z fikcją, przedstawia w przejmujący i niesamowity sposób ich ostatnie dni, a niekiedy chwile życia. Poe jest latarnikiem na maleńkiej wysepce u wybrzeży Chile, a wymuszona samotność drastycznie zmienia jego osobowość. Henry James, opiekując się rannym żołnierzem, odkrywa w swej psychice nowe i zaskakujące cechy. Twaina łączą dwuznaczne i fatalne w skutkach stosunki z nieletnimi dziewczętami. Obsesją Hemingwaya jest samobójstwo, zaś wielka poetka Emily Dickinson zmartwychwstaje jako… wykonany na zamówienie robot. Opowiadania spowite są aurą wyrafinowanej niesamowitości i koszmaru, a ich głównym motywem są rozpad osobowości, rozpacz oraz ludzkie osamotnienie.
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/22258/szalone-noce-ostatnie-chwile-wielkich-mistrzow

ROK TADEUSZA KOŚCIUSZKI

 

UCHWAŁĄ SEJMU ROK 2017 USTANOWIONO ROKIEM

 RZEKI WISŁY, JOSEPHA CONRADA-KORZENIOWSKIEGO, JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, ADAMA CHMIELOWSKIEGO, HONORATA KOŹMIŃSKIEGO, TADEUSZA KOŚCIUSZKI

ROK TADEUSZA KOŚCIUSZKI

W 2017 roku ma miejsce 200, rocznica śmierci Tadeusza Kościuszki – Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej ogólnonarodowego powstania, zwanego insurekcją kościuszkowską, polskiego i amerykańskiego generała, „niezłomnego bojownika
w walkach o niepodległość”. „Tadeusz Kościuszko zajmuje szczególne miejsce w panteonie narodowych bohaterów.
Jest symbolem wolności i wzorem patrioty nie tylko dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Uosabiał najlepsze wartości: tolerancję
i równość.

Tadeusz Kościuszko urodził się 4 lutego 1746 roku
w
Mereczowszczyźnie na Polesiu jako czwarte dziecko miecznika brzeskiego Ludwika Tadeusza, pułkownika regimentu buławy polnej
litewskiej i
Tekli Kościuszko z domu Ratomskich.

SALONKOWE WIEŚCI. RUDZIK Z WIZYTĄ W PRZEDSZKOLU.

 

 WIEŚCI Z SALONIKU

I SNUJE SIĘ BAJECZKA…

KILKA PRZYGÓD Z  ŻÓŁWIEM FRANKLINEM

17 marca 2017 r. Odwiedziłam dzieci w Przedszkolu nr 7 w Rudzie Śląskiej.
Bohaterem naszego spotkania był Franklin i jego przygoda z książką z biblioteki.
Paulette Bourgeois
” Franklin i książka z biblioteki”


Pewnego dnia Franklin wybrał się do biblioteki.
Przejrzał kilka półek i znalazł trzy nowe książki.


Na półce znalazł ciekawą książkę
pt. “Jak znakomicie zrobić latający latawiec”.


- Świetna książka!- ucieszył się Franklin.
- Wypożyczę ją i zrobię wspaniały latawiec.


 Latawiec już gotowy. Franklin jest dumny ze swojego dzieła.
Teraz zobaczymy czy latawiec potrafi wzbić się w niebo.


Całe popołudnie Franklin
razem ze swoim przyjacielem Misiem bawili się latawcami.

Zabawa była wspaniała, ale gdzie jest książka wypożyczona z biblioteki?
Żółwik rozejrzał się dookoła. Popatrzył w prawo i w lewo.
Spojrzał przed siebie i za siebie.
Książki nigdzie nie było. 


Kto chce odkryć zagadkę zaginionej książki o latawcach?
Na pewno wszystkie dzieci!
Więc zapraszamy do biblioteki.

Tu znajdziecie odpowiedź i poznacie wesołe przygody małego żółwika.

 Ewa Wesołek

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KSIĄŻKI DLA DZIECI

 

Frazeologizm? To brzmi groźnie!
A idiom? Brzmi może trochę lepiej, ale za to dzieciom zwykle kojarzy się opacznie… (…)
W tej książce aż roi się od nich! Ale głowa do góry – nie taki diabeł straszny, jak go malują. Założę się, że wszystkie frazeologizmy przedstawione w wierszach kiedyś już słyszeliście, większość z pewnością doskonale rozumiecie, niektórych może nawet sami używacie.
Szybko więc wpadniecie na to, że – rymując – trochę się z wami przekomarzam. Właściwie nieustannie odwracam koty ogonem, czyli przeinaczam znaczenie związków frazeologicznych. Popełniam błąd za błędem, tłumacząc frazeologizmy dosłownie, czyli…
na opak. To doskonała zabawa, spróbujcie! Może i wy połkniecie frazeologicznego bakcyla?

 

Książka pani Agnieszki Frączek za pomocą wierszy wyjaśnia wybrane (najbardziej popularne
i charakterystyczne) frazeologizmy. Wspaniała zabawa i przyjemność czytania nie tylko dla najmłodszych czytelników.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literatura, 2013
źródło okładki: www.literatura.com.pl

ROK HONORATA KOŹMIŃSKIEGO

 

UCHWAŁĄ SEJMU ROK 2017 USTANOWIONO ROKIEM

 RZEKI WISŁY, JOSEPHA CONRADA-KORZENIOWSKIEGO, JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, ADAMA CHMIELOWSKIEGO, HONORATA KOŹMIŃSKIEGO, TADEUSZA KOŚCIUSZKI

 

HONORAT KOŹMIŃSKI

W roku bieżącym przypada 100, rocznica śmierci błogosławionego Honorata Koźmińskiego, kapucyna, który – jak zaznacza uchwała – całym swoim życiem dowiódł, wartości, którymi się kierował i działania, jakie podejmował służyć miały drugiemu człowiekowi, a zwłaszcza temu najbiedniejszemu, najbardziej potrzebującemu – jego rozwojowi zarówno duchowemu, jak i społecznemu. „Rozwojowi tak istotnemu, zwłaszcza w trudnych latach niewoli narodowej i niezbędnemu dla podtrzymania za wszelką cenę, polskiej wspólnoty narodowej, zarówno w sferze duchowej, jak i materialnej”  – głosi uchwała.

ROK ADAMA CHMIELOWSKIEGO

 

UCHWAŁĄ SEJMU ROK 2017 USTANOWIONO ROKIEM

 RZEKI WISŁY, JOSEPHA CONRADA-KORZENIOWSKIEGO, JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, ADAMA CHMIELOWSKIEGO, HONORATA KOŹMIŃSKIEGO, TADEUSZA KOŚCIUSZKI

 

ADAM CHMIELOWSKI

Św. brat Albert Chmielowski – Adam Bernard Hilary Chmielowski – urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi koło Krakowa. Był najstarszym z trójki dzieci Wojciecha i Józefy.

Adam Chmielowski wstąpił jezuitów, jednak po pół roku opuścił nowicjat
i wyjechał na Podole do swojego brata Stanisława. Tam związał się z tercjarzami św. Franciszka i prowadził pracę apostolską wśród ludności wiejskiej.
W 1884 r. wrócił do Krakowa, gdzie poświęcił się służbie bezdomnym
i opuszczonym.

W 1887 r. za zgodą Albina kard. Dunajewskiego przywdział habit, a rok później złożył śluby zakonne, przyjmując imię Albert i dając początek nowej rodzinie zakonnej. Założył zgromadzenia: Braci Albertynów (1888 r.) i Sióstr Albertynek (1891 r.), które oparte zostały na regule św. Franciszka z Asyżu.

Brat Albert zajmował się biednymi i bezdomnymi. Ogrzewalnie miejskie dla bezdomnych przemieniał w przytuliska. Nie dysponując środkami materialnymi kwestował na utrzymanie ubogich. Oddając się z biegiem czasu coraz pełniej posłudze ubogim rezygnował stopniowo z malowania obrazów. Służbę na rzecz bezdomnych i nędzarzy uważał za formę kultu Męki Pańskiej.

Zakładał domy dla sierot, kalek, starców i nieuleczalnie chorych. Pomagał bezrobotnym organizując dla nich pracę. Słynne są słowa Brata Alberta,
że “trzeba każdemu dać jeść, bezdomnemu miejsce, a nagiemu odzież, bez dachu i kawałka chleba może on już tylko kraść albo żebrać dla utrzymania życia”.

Schorowany brat Albert, “brat opuchlaków” jak go nazywano, zmarł
25 grudnia 1916 r. w Krakowie. W 1938 r. prezydent Polski Ignacy Mościcki nadał mu pośmiertnie Wielką Wstęgę Orderu Polonia Restituta za wybitne zasługi w działalności niepodległościowej i na polu pracy społecznej.

Wyniesienia Brata Alberta do chwały ołtarzy, zarówno beatyfikacji (1983 r.
w Krakowie), jak i kanonizacji (12 listopada 1989 r. w Rzymie) dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II. Relikwie Świętego znajdują się w Sanktuarium Świętego Brata Alberta Ecce Homo w Krakowie.